Guinness jest sprzedawany w butelkach i puszkach ze specjalnymi widżetami azotowymi; krany są specjalnie ustawione, aby mieć dwustopniowy proces nalewania; heck, jest nawet certyfikat przyznawany ludziom, którzy uczą się, jak “wlać idealne piwo” w fabryce Guinnessa w Dublinie. Moje pytanie brzmi: co czyni Guinnessa tak wyjątkowym? Dlaczego nie są to taktyki stosowane przez innych wytrawnych (lub podobnych) producentów?
Odpowiedzi (3)
Znaleziono rozwiązanie!
Guinness jest “gazowany” azotem, gdzie większość piw wykorzystuje dwutlenek węgla. Wymaga to różnych urządzeń, sprzętu do rozlewu itp.
Jeśli kiedykolwiek byłeś świadkiem pojawienia się idealnie nalanego Guinessa i zapłaciłeś za niego ponad 5 USD, zrozumiesz dlaczego. Częściowo chodzi o prezentację. Jako jedno z najstarszych piw na rynku, wymaga od nas przeskoczenia przez kilka obręczy, aby upewnić się, że dobrze się nim bawimy. W skrócie: Myślę, że to głównie marketing!
Guinness, a także kilka innych piw, są częściowo gazowane azotem, który ma znacznie mniejsze pęcherzyki. Tworzy to gładszy smak w ustach; jest to często opisywana “kremowość”.
Stosowanie azotu jest prawdopodobnie rzadkie z kilku powodów. Po pierwsze, w produkcie butelkowanym lub w puszce znajduje się dodatkowy koszt produkcji: widget. Po drugie, założę się, że większość browarów chce, aby produkt smakował podobnie jak w puszce lub butelce, a azot jest bardzo rzadko dostępny w kranowniku (można dostać specjalne krany, które “śmietankują” piwo po wyjściu, ale ponownie, dla uzyskania konsystencji, musiałyby być zainstalowane tam, gdzie sprzedaje się piwo). Więc to jest coś w rodzaju walki pod górę. Wreszcie, nie wszystkie piwa mogą korzystać z innego rodzaju saturacji niż ta, która jest powszechna… ale oczywiście jest to subiektywne.
Podczas gdy, jak mówi obiekt88, rzadko zdarza się, aby w piwach ciągnionych stosowano azot, coraz częściej, choć na pewno nie karłowatym, piwom ciągnionym CO2 już wkrótce! Tak więc, z pewnością możliwe jest zachowanie spójności od butelki do zanurzenia, choć jest to mniej powszechne i bardziej kosztowne.
Zarówno piwa butelkowane jak i ciągnione używają azotu do dodawania pęcherzyków zamiast CO2 od czasu do czasu. Jest to bardziej powszechne w przypadku piw słodowych, powiedzmy stoutów i porterów, niż w przypadku piw chmielowych. Azot tworzy mniejsze pęcherzyki niż CO2 i tworzy grubą główkę ze względu na mniejszą rozpuszczalność azotu w wodzie niż CO2 w tych samych temperaturach. Tworzy to grubsze pęcherzyki w ustach, z których znany jest Guinness (jak również inne zaazotowane stout'y).
CO2 będzie prawdopodobnie nadal używany w większości piw chmielowych, ponieważ wypycha więcej aromatu z piwa (w tym pyszny chmielowy zapach! ), podczas gdy nitro jest bardziej o smaku w ustach i dobrze zaokrąglonym.
Kilka powodów, dla których inne piwa nie używają małych urządzeń z kulkami azotowymi (“widgety azotowe”):
Alkoholowe prawa (lub FDA czy coś?) nie pozwalają piwowarcom rzemieślniczym dodawać widgetów/obcych przedmiotów do alkoholu (puszek). Zwolniony z importu?
Nie opłacalne dla małych browarników, którzy dopiero rozpoczynają produkcję systemów do puszek. [ Źródło ]